Het is DVVA 1 opnieuw gelukt. Het degradatiespook is tijdig verjaagd en de geelzwarte leeuwen mogen zich opmaken voor een derde achtereenvolgend seizoen in de Vierde Divisie. ‘Heel knap dat ze het geflikt hebben, dit voelt als een soort kampioenschap, ’aldus Jeroen Smakman, één van de twee technische commissieleden. Dit seizoen was het verhaal van een hechte vechtmachine, de meester van de kleine uitslag, de kracht van de verre ingooi en de onthulling wat Johan Cruijff, Johan Neeskens en onze eigen Sem Barendse gemeen hebben.
DVVA is in Amsterdam en verre omstreken bekend en bij sommige clubs berucht om ’t Tuintje, de kleine bestuurskamer en kleedkamers, de gezellige feesten en daar is zaterdag een nieuw fenomeen bijgekomen. Als voorspel van het slotfeest waren de bloemetjes zaterdagochtend al buitengezet op het hoofdveld. ‘Ik kan daardoor de lijnen niet goed zien,’ oordeelde de scheidsrechter van dienst. Een groepje plukkers diende eraan te pas komen om het veld van de overtollige madeliefjes te ontdoen. De gevolgen voor het ecosysteem op sportpark Drieburg en speciaal de zwarte tuinmier (geen grap) worden nader onderzocht.
Veel mensen trekken graag naar de Bollenstreek: toeristen voor de bollenvelden, dagjesmensen voor de kust en sinds kort ook het eerste herenelftal van DVVA. Drie weken na de zwaarbevochten overwinning op Ter Leede in Sassenheim reisden de geelzwarte Leeuwen opnieuw af richting de streek, ditmaal naar Noordwijk voor het duel met SJC. Waar DVVA eerder nog in de slotfase drie punten uit het vuur sleepte, werd het nu een veel overtuigender verhaal. Op sportpark Lageweg boekte de ploeg van trainer Bnar Toofeek een dikverdiende en indrukwekkende 4-0 overwinning. En daarmee is dit deel 2 van ‘DVVA 1 doet goede zaken in de Bollenstreek.’
De omstandigheden waren vrijwel identiek aan die van het eerdere bezoek aan de Bollenstreek. Alleen het decor was anders. Geen Sassenheim maar Noordwijk, geen Ter Leede maar SJC. De praalwagens van het bloemencorso stonden inmiddels weer in de schuur, maar DVVA bleek opnieuw uitstekend tussen de bollen te gedijen.
Vanaf de eerste minuut maakten de Amsterdammers duidelijk dat er iets te halen viel. De geelzwarte brigade zette de thuisploeg over het hele veld onder druk en gunde SJC geen moment rust om lekker in de wedstrijd te komen. DVVA speelde fel, agressief en met veel energie, terwijl achterin het devies vanzelfsprekend bleef: wakker blijven.
DVVA 1 heeft geen vervolg kunnen geven aan de twee overwinningen in degradatiekrakers. Na winstpartijen tegen Victoria en Ter Leede (beide 1-0) konden Jouke Spanninga en de zijnen een achterstand na een vroege goal van ODIN’59 (‘Ons Doel Is Nuttig’) ondanks een energiek offensief niet repareren. Voor ODIN gold deze middag: ons doelpunt is nuttig.
Als de competitie het einde nadert en clubs strijden voor lijfsbehoud worden alle clichés over degradatievoetbal uit de kast getrokken: het degradatiespook, zespuntenduel, de stormvlag is gehesen, het is vijf voor twaalf, met de rug tegen de muur en donkere wolken pakken zich samen om er een paar te noemen. Veel clichés zijn waar, maar donkere wolken hingen er zaterdag niet in letterlijke zin boven het veld. De zon scheen fel en met de droge wind van de laatste dagen maakte dat voetballen op ’t Tuintje nog moeilijker dan normaal. Misschien kan de Dienst Sport op de vrijdagse to do lijst een maai- en rolbeurt van de twee nog resterende grasvelden op sportpark Drieburg zetten. Dan is het veld op zijn minst egaal.
Uitstekende zaken doen, kent u die uitdrukking? Op bezoek bij Ter Leede deed DVVA deze door een onvervalste degradatiekraker met 0-1 te winnen. Aan het einde van een zonnige zaterdagmiddag in een Bollenstreek in volle Corso-glorie dompelde Dave Severins Sassenheim in serieuze rouw. Door het resultaat daalt Ter Leede af en stijgt DVVA verder door.
Ook deze speelronde was het weer bal in de rechterrij van de Vierde Divisie A. Diverse concurrenten kruisten de degens (o.a. ODIN tegen Swift en DEM tegen Victoria) en het was voor de Geelzwarte Leeuwen daarmee zaak in de lastige uitwedstrijd bij Ter Leede aan de goede kant van de score te geraken. Uiteraard dachten de bespelers van het prachtige sportpark De Roodemolen daar ook zo over, met exact het zelfde puntentotaal en 1 doelsaldo-plekje lager op de ranglijst. Een spannende pot voetbal was het gevolg. Het was niet per se goed, maar gezien de belangen was het schouwspel het aankijken meer dan waard.
Ter Leede voetbalde iets soepeler maar aan de hand van het vaste strijdplan drukten ook de Leeuwen hun neus regelmatig aan het venster. Met Jouke Spanninga achterin spelend en het illustere middenveldduo Jari en Arie (Van der Meer en Boersma) werd er geloerd op de ruimte achter de verdediging van de gastheren. Giandro Kapel vond die ruimte tweemaal maar z’n eerste wat bedeesde schot werd van de lijn gehaald terwijl z’n tweede overtuigende tetter net langs de paal verdween. Omdat ook Ter Leede niet kon afdrukken na een aantal lepe voorzetten van hun gevaarlijke linksbuiten werd er gerust met de brilstand.
Arie Boersma was uitblinker en matchwinnaar afgelopen zaterdag tegen Victoria. Vader Folkert stond trots langs de kant en juichte uitbundig voor het eerste doelpunt van zijn zoon voor DVVA 1 en dat nog wel bij zijn debuut in de basis.
Pappa Folkert speelde zelf in de jaren negentig in DVVA 1 en pikte regelmatig zijn doelpunten mee. Zo is DVVA een vader en een zoon rijker die beiden in het eerste scoorden. Is dat uniek? Nee! In de jaren zeventig en tachtig had DVVA een sluwe en veel scorende spits Gert-Jan Schalk, telg uit een beroemd DVVA-geslacht. Hij speelde zelfs nog als veertiger in het eerste. Ook zijn zoon Dennis schopte het tot het eerste als (scorende) spits. Vader en zoon stonden zelfs een aantal keer samen in het veld. Legendarisch waren de dialogen in onvervalst Amsterdams als het niet helemaal liep tussen de bloedverwanten.
De bal voor de wedstrijd
DVVA H1 - FC Aalsmeer H1
wordt gesponsord door:
Marinus van der Wal
Onderhoud aan kassen en hobbykassen
06 - 2350 9633
© 2026 CSV DVVA