Arie Boersma was uitblinker en matchwinnaar afgelopen zaterdag tegen Victoria. Vader Folkert stond trots langs de kant en juichte uitbundig voor het eerste doelpunt van zijn zoon voor DVVA 1 en dat nog wel bij zijn debuut in de basis.
Pappa Folkert speelde zelf in de jaren negentig in DVVA 1 en pikte regelmatig zijn doelpunten mee. Zo is DVVA een vader en een zoon rijker die beiden in het eerste scoorden. Is dat uniek? Nee! In de jaren zeventig en tachtig had DVVA een sluwe en veel scorende spits Gert-Jan Schalk, telg uit een beroemd DVVA-geslacht. Hij speelde zelfs nog als veertiger in het eerste. Ook zijn zoon Dennis schopte het tot het eerste als (scorende) spits. Vader en zoon stonden zelfs een aantal keer samen in het veld. Legendarisch waren de dialogen in onvervalst Amsterdams als het niet helemaal liep tussen de bloedverwanten.
In een derde degradatiekraker op rij heeft DVVA H1 zichzelf een uitstekende dienst bewezen door met 1-0 te zegevieren tegen Victoria uit Hilversum. Met een zwaar gehavende ploeg wist trainersduo Ibrahim El Mahdioui en Bnar Tofeek het maximale resultaat te halen uit een energieke pot voetbal. Met name gelegenheids-centrumverdediger Arie Boersma en gelegenheids-aanvallende middenvelder Jari van der Meer onderscheidden zich positief door respectievelijk een doelpunt en stuwend spel. De nipte thuisoverwinning brengt DVVA nu weer net boven de degradatiezone.
Hoe win je - met een zwaar gehavend team en op een lastig bespeeldbaar veld - een belangrijke degradatiekraker?
Dat moet ongeveer de opgave zijn geweeest van DVVA assistent-trainer Ibrahim El Mahdioui, die afgelopen weekend zijn examen deed voor de trainerscursus van de KNVB. Het recept dat El Mahdioui in de trainingsweek en voorbespreking bedacht en op het veld ten uitvoering bracht, bleek een succesvolle melange van vertrouwen, energie en opofferingsgezindheid. Want hoewel er voor de degenen die blij worden van verzorgd voetbal weinig te halen viel, bood het schouwspel op het Tuintje (of beter gezegd 'Duintje') de liefhebber van strijdlust meer dan genoeg entertainment.
In een winderig Beverwijk heeft DVVA H1 afgelopen zaterdag een lelijke nederlaag geleden. Na een wedstrijd die vele mogelijkheden op een goede uitslag bood, bleek een moment van onachtzaamheid net na rust buitengewoon duur. De 1-0 uitslag was een opsteker voor de thuisploeg, maar een doffe teleurstelling voor de geelzwarte bezoekers.
Na de geweldige opsteker in minuut 95, vorige week uit bij Swift, stond er er zaterdag jl alweer een kelderkraker voor de deur. Uit bij DEM dit keer. Met een gelijk aantal punten op de ranglijst, maar een plekje hoger wegens doelsaldovoordeel.
In het eerste half uur bleek van deze nagenoeg gelijke stand buitengewoon weinig. DVVA was veel beter en het was voor de Beverwijkers aan hun doelman te danken dat de geelzwarte nul niet van de borden verdween. Schoten en kopballen van Guido de Graaf, Giandro Kapel en Shavently Marchena werden kundig gestopt dan wel misten wat kracht en richting. Een verdiende geelzwarte voorsprong bleef zo achterwege.
In het slotkwartier van de eerste helft kwamen de gastheren wel wat terug in de wedstrijd, mede gesteund door de stevige wind die over sportpark Adrichem joeg. Doelman Van Hattem hield het echter droog. Dat was niet het geval een aantal minuten na rust toen een prima actie van een van de Beverwijker voorwaartsen hem in de korte hoek te machtig was: 1-0.
Na een mooi eerste seizoen in de 4e divisie draait heren 1 op dit moment weer een prachtig, maar ook rete-spannend seizoen in de competitie. Na al een snelle aankondiging van de contractverlening van trainer Bnar is de technische commissie blij te kunnen melden dat het grootste deel van de spelersgroep ook volgend seizoen gewoon weer voor DVVA actief zal blijven. Daar zijn we enorm blij mee!

De spelers laten zien dat ook op een hoog niveau een combinatie van vriendschap en prestatie mogelijk is, waarbij ook nieuwe spelers perfect in de groep en club worden opgenomen.
© 2026 CSV DVVA