Na twee nederlagen op rij pakte DVVA 1 een punt door een 1-1 gelijkspel bij HBC. Leidde dat tot tevredenheid? Nee! De in het rood gestoken geel zwarte leeuwen waren beter dan hun tegenstander, hadden de meeste kansen en verdienden drie broodnodige punten. ‘We doen onszelf elke week tekort’, bromde trainer Bnar Toofeek na afloop.
De mannen van DVVA1 reisde naar het keurige Heemstede voor het duel met HBC, dat zich afficheert als ‘de leukste club in Heemstede’. En dan komt de leukste en gezelligste club van Amsterdam (formulering op de socials) op bezoek, wat een gezellig voetbalfeest moet dat worden. Nu moet gezegd worden dat HBC zich in Amsterdam geen leuke gast had getoond. Als keurige bezoeker met 5-0 winnen doe je niet en daarmee verpest je zelfs bij DVVA een stuk gezelligheid. Tijd voor revanche dus tegen HBC, dat zeven (bad)eendjes in het clublogo heeft. De eendjes zijn een historische en heraldische verwijzing naar het verleden van Heemstede. HBC 2 gebruikt FC Badeendjes zelfs als geuzennaam.
HBC wilde graag een goed gevolg geven aan de 2-1 overwinning op Swift, nog zo’n gezellige club uit Amsterdam. De Heemstedelingen hadden door deze zege zoveel vertrouwen getankt dat het in plaats van naar beneden ‘stiekem weer naar boven kan kijken.’ Nu is HBC de laatste jaren met uitzondering van vorig seizoen (degradatie uit de derde divisie) gewend om naar boven te kijken. HBC klom in zeven jaar tijd van de vierde klasse (zondag) via vier kampioenschappen en één succesvolle nacompetitie op naar de derde divisie.
DVVA-H1 heeft - voor het eerst in maanden - weer eens verloren op het eigen Tuintje. Hiervoor hoeft zij zich niet te schamen, want Hollandia heeft dit seizoen een krachtige ploeg. Beide teams wisten wel raad met de zompige omstandigheden, want ook in Hoorn ligt nog echt, eerlijk gras. DVVA ging met een 1-0 voorsprong de rust in, maar dolf tocht het onderspit. Het duel, met veel strijd, maar weinig kansen, eindigde in 1-2. Het thuispubliek zag een team dat knokte voor elke meter, maar daar koopt het uiteindelijk niets voor. Inmiddels staat de ploeg van Bnar Tofeek op plaats 15 en daar willen de Geelzwarten zo snel als mogelijk vandaan.
Stiekem waren vader Henk en moeder Nicole wel een beetje bang voor Hollandia. Zij zagen de ploeg uit Hoorn de week ervoor Swift met 0-4 verslinden op het Olympiaplein. En ook de overgespeelde tweede helft van de heenwedstrijd stond nog op het netvlies. Een getergd Hollandia won destijds zeer verdiend met 3-1 en wilde dat weten ook. Toch bood DVVA ditmaal, onder aanvoering van zoon Jouke, prima partij op het Tuintje. Er werd door beide partijen pittig gespeeld, waarbij de scheidsrechter veel (en soms teveel) toeliet. Kansen waren er niet in de openingsfase, mogelijkheden wel. Een schotkansje voor spits Moiz da Silva van DVVA; een vervaarlijke hoekschop voor Hollandia. Na een rommelige doch strijdbare fase, kwam de 1-0 uit de lucht vallen. Een verre vrije trap van Guido Moelee werd voorbij de tweede paal door Guido de Graaf zeer knap richting doelmond gekopt. En daar vond de vallende bal de alerte Moiz da Silva die de openingsgoal simpel binnenwandelde. Zijn zomerse dansje contrasteerde wat met de grijze omstandigheden, maar dat deerde niemand.
Voor DVVA was het een weekend van verrassingen in positieve en negatieve zin. DVVA 1 verloor voor de derde keer dit seizoen van Aalsmeer en koploper DVVA 5 speelde een wedstrijd om snel te vergeten. Daar tegenover stond een stunt van MA2 in Spakenburg tegen de blauwen. En VR3 sloopte niet alleen de tegenstander maar ook de scheids – zonder geweld te gebruiken ter geruststelling.
DVVA 1 was vol zelfvertrouwen naar Aalsmeer afgereisd. Vorige week was het hoog geklasseerde Purmersteijn met 1-0 verslagen en onze jongens deden gewoon mee in de strijd om de tweede periode. Trainer Tofeek posteerde dezelfde 11 op het wedstrijdformulier en de start tegen het in de vierde divisie debuterende Aalsmeer was veelbelovend. Na krap zes minuten zette DVVA een uitstekende aanval op en Sem Barendse stelde Giandro Kapel in staat de 0-1 te maken. DVVA zakte veelvuldig in, maar was via snelle uitbraken gevaarlijk. Toch kwam de thuisclub vijf minuten voor de rust op gelijke hoogte via een fraaie omhaal uit een hoekschop. Dat DVVA met 1-1 de pauze haalde, was te danken aan doelman Lode van Hattum die twee keer redde in de slotfase van de eerste helft.
Wat een heerlijk begin van het voetbaljaar 2026 voor DVVA. Het keurkorps van Bnar Toofeek verslaat het hoog geklasseerde Purmersteijn met 1-0 en doet stiekem mee in de strijd om de tweede periode. DVVA 2 wint met 2-0 van CSW en vrouwen 1 stijgt een plek op de ranglijst door een 3-0 overwinning op RODA’23. Een fijne kans voor uw verslaggever om zich aan een minder genuanceerde stijl - de kritiek van een spelersvader (‘te objectief’) doet nog steeds pijn - te bezondigen. Here we go!
De geelzwarte paradepaardjes waren zaterdagmiddag heer en meester, technisch en tactisch drie klassen beter dan hun arme opponent uit Purmerend, Met de onder de winterzon van Barcelona opgedane energie, niet afgeleid door cerveza, tapas y chicas joeg DVVA als agressieve katten Purmersteijn ‘t Tuintje uit. De arme gasten werden totaal omver gelopen en telden de 90 minuten af totdat ze met de staart tussen de benen terug de polder in mochten. Sorry Folkert, dit voelt niet goed. Nieuw begin.
© 2026 CSV DVVA