DVVA 1 heeft een zwaar seizoen afgesloten met een 3-1 nederlaag tegen Ajax. De geel zwarte leeuwen eindigen op de tiende plaats in het tweede seizoen in de vierde divisie en dat is twee plaatsen hoger dan vorig jaar. Al met al een prachtige prestatie.
Voor beide ploegen stond er in de laatste wedstrijd nog van alles op het spel. Diverse rekenmodules hadden uitgewezen dat DVVA nog een minieme kans had op de derde periodetitel en dus nacompetitie voor een plek in derde divisie. En Ajax hoopte via een Houdini-act degradatie te ontlopen. Beide ploegen moesten winnen en hopen dat op de andere velden de resultaten meezaten.
De focus lag dan ook niet alleen op de eigen prestatie, want zo nu en dan werd de vraag richting dug-out gesteld hoe het verloop bij de andere wedstrijden was. DVVA, dat vier van de laatste vijf duels had gewonnen en zich vorige week veilig had gespeeld, begon sterk aan de wedstrijd op het warme kunstgras van De Toekomst. De Toofeek-boys kwamen in het eerste haf uur veelvuldig dreigend voor het Ajax-doel, maar Gilandro Kapel, Moiz da Silva en Jeppe Koster waren niet scherp genoeg in de afronding.
Het is DVVA 1 opnieuw gelukt. Het degradatiespook is tijdig verjaagd en de geelzwarte leeuwen mogen zich opmaken voor een derde achtereenvolgend seizoen in de Vierde Divisie. ‘Heel knap dat ze het geflikt hebben, dit voelt als een soort kampioenschap, ’aldus Jeroen Smakman, één van de twee technische commissieleden. Dit seizoen was het verhaal van een hechte vechtmachine, de meester van de kleine uitslag, de kracht van de verre ingooi en de onthulling wat Johan Cruijff, Johan Neeskens en onze eigen Sem Barendse gemeen hebben.
DVVA is in Amsterdam en verre omstreken bekend en bij sommige clubs berucht om ’t Tuintje, de kleine bestuurskamer en kleedkamers, de gezellige feesten en daar is zaterdag een nieuw fenomeen bijgekomen. Als voorspel van het slotfeest waren de bloemetjes zaterdagochtend al buitengezet op het hoofdveld. ‘Ik kan daardoor de lijnen niet goed zien,’ oordeelde de scheidsrechter van dienst. Een groepje plukkers diende eraan te pas komen om het veld van de overtollige madeliefjes te ontdoen. De gevolgen voor het ecosysteem op sportpark Drieburg en speciaal de zwarte tuinmier (geen grap) worden nader onderzocht.
Veel mensen trekken graag naar de Bollenstreek: toeristen voor de bollenvelden, dagjesmensen voor de kust en sinds kort ook het eerste herenelftal van DVVA. Drie weken na de zwaarbevochten overwinning op Ter Leede in Sassenheim reisden de geelzwarte Leeuwen opnieuw af richting de streek, ditmaal naar Noordwijk voor het duel met SJC. Waar DVVA eerder nog in de slotfase drie punten uit het vuur sleepte, werd het nu een veel overtuigender verhaal. Op sportpark Lageweg boekte de ploeg van trainer Bnar Toofeek een dikverdiende en indrukwekkende 4-0 overwinning. En daarmee is dit deel 2 van ‘DVVA 1 doet goede zaken in de Bollenstreek.’
De omstandigheden waren vrijwel identiek aan die van het eerdere bezoek aan de Bollenstreek. Alleen het decor was anders. Geen Sassenheim maar Noordwijk, geen Ter Leede maar SJC. De praalwagens van het bloemencorso stonden inmiddels weer in de schuur, maar DVVA bleek opnieuw uitstekend tussen de bollen te gedijen.
Vanaf de eerste minuut maakten de Amsterdammers duidelijk dat er iets te halen viel. De geelzwarte brigade zette de thuisploeg over het hele veld onder druk en gunde SJC geen moment rust om lekker in de wedstrijd te komen. DVVA speelde fel, agressief en met veel energie, terwijl achterin het devies vanzelfsprekend bleef: wakker blijven.
DVVA 1 heeft geen vervolg kunnen geven aan de twee overwinningen in degradatiekrakers. Na winstpartijen tegen Victoria en Ter Leede (beide 1-0) konden Jouke Spanninga en de zijnen een achterstand na een vroege goal van ODIN’59 (‘Ons Doel Is Nuttig’) ondanks een energiek offensief niet repareren. Voor ODIN gold deze middag: ons doelpunt is nuttig.
Als de competitie het einde nadert en clubs strijden voor lijfsbehoud worden alle clichés over degradatievoetbal uit de kast getrokken: het degradatiespook, zespuntenduel, de stormvlag is gehesen, het is vijf voor twaalf, met de rug tegen de muur en donkere wolken pakken zich samen om er een paar te noemen. Veel clichés zijn waar, maar donkere wolken hingen er zaterdag niet in letterlijke zin boven het veld. De zon scheen fel en met de droge wind van de laatste dagen maakte dat voetballen op ’t Tuintje nog moeilijker dan normaal. Misschien kan de Dienst Sport op de vrijdagse to do lijst een maai- en rolbeurt van de twee nog resterende grasvelden op sportpark Drieburg zetten. Dan is het veld op zijn minst egaal.
© 2026 CSV DVVA