DVVA 1 is zaterdag ook in de derde stadsderby van het seizoen ongeslagen gebleven. Na eerdere winstpartijen in Amsterdamse onderonsjes tegen JOS Watergraafsmeer (1-0) en Swift (2-0) werd tegen Ajax gelijkgespeeld. Na 90 minuten prijkte de eindstand van 2-2 op het officieel geopende scorebord.
Als een team van Ajax op bezoek komt, zijn de tegenstander en hun aanhang altijd in een zekere staat van opwinding. Het is de naam en faam van de club en het mooie witte shirt met de rode baan dat iets magisch heeft. En of het nu de profs of de amateurs zijn, maakt niets uit. Zo ook bij ons DVVA. De strijdlust en energie van de spelers lijkt net iets meer dan anders. En Langs de kant geeft het extra stof tot gesprekken als Vurnon Anita, Calvin Mac-Intosch en Javier Vet, spelers met een grote staat van dienst in de eredivisie in ‘Het Tuintje’ komen spelen. De enige DVVA-er met één eredivisieduel achter zijn naam bevond zich luid meelevend onder het publiek. Voor Anita (onder meer 231 duels in de Eredivisie en 106 in de Premier League, drie interlands voor Nederland en zeventien voor Curaçao) moet het ook een aparte gewaarwording zijn geweest om zich te verkleden met zestien teamgenoten in een kleedkamer met een oppervlakte die ongeveer net zo groot is als hij per speler gewend was. En om de voorzitter voor de wedstrijd de zijlijn te zien trekken op instigatie van de scheidsrechter, omdat die niet voldoende zichtbaar was. Hopelijk heeft hij ook van deze charmante kant van het voetbal genoten.
Dan de wedstrijd. In de eerste helft viel er voldoende te genieten en in het eerste kwartier moest behalve de spelers ook de bediener van het scorebord (ontwerp JP Oelen, uitvoering Marc van Veldhuizen en financiering Club van 100 onder aanvoering van Arthur van de Velde) vol aan de bak. De wedstrijd was nog geen kwartier oud toen het al 2-1 stond. Lezil da Silva zette DVVA uit een counter op 1-0. Niet veel later was het 1-1 toen DVVA de bal niet weg kreeg na een corner en Ajax het ‘flipperen’ beter beheerste. DVVA kwam opnieuw op voorsprong toen het razendsnel omschakelde. Een lange rush van Shavently Marchena werd fraai afgerond door Giandro Kapel.
Het leek een echte Ajax-wedstrijd te worden. Bij wedstrijden van de ploeg van trainer Ole Tobiassen (nog zo’n mooie naam uit het profvoetbal) vallen de meeste doelpunten in de vierde divisie A, gemiddeld bijna zes. Ook na het eerste kwartier waren er kansen te over, de meeste voor Ajax, maar DVVA beet van zich af via de tegenstoot. De 2-2 van Ajax kwam opnieuw uit een hoekschop, identiek genomen als bij de 1-1. Bal bij de tweede paal werd DVVA opnieuw verrast door een inkomende Ajacied, die vrij kon koppen. De gevaarlijke spits Tristan Buis promoveerde de kopbal zonder hulp van de flipperkast dit keer tot de gelijkmaker. DVVA had vlak voor rust recht op een strafschop toen Dave Severins opzichtig tegen de grond werd geduwd binnen het strafschopgebied. Op elke plek op het veld had de scheidsrechter gefloten voor een directe vrije schop, maar het lijkt er vaak op dat er binnen het strafschopgebied plots andere, strengere regels gelden. En niet alleen bij deze verder prima leidende scheidsrechter.
Na rust was het een wedstrijd van de enorme strijdlust van DVVA tegen het technisch betere Ajax, waarbij er kansen aan beide zijden waren. De geel zwarte of rood witte bril bepaalde het oordeel welke ploeg het meest recht had op de winst. Een winnaar kwam er niet, omdat een inzet van Julian Laan op de lat eindigde en Ajax slordig omsprong met zijn kansen. Ajax perste er in het laatste kwartier nog een slotoffensief uit, maar DVVA terend op zijn laatste krachten overleefde knap en haalde het zestiende competitiepunt binnen. Op de twaalfde plaats gaat DVVA de winterstop in en die klassering is aan het eind van het seizoen voldoende voor rechtstreekse handhaving in de vierde divisie. Bloed, zweet en tranen uit het onofficiële clublied van Ajax zullen nodig zijn om minimaal die twaalfde te plaats na de winterstop te bewerkstelligen. Het kerstreces geeft de mogelijkheid om nieuwe energie op te doen en geblesseerde spelers te laten herstellen. Bovendien kan deze verslaggever de kritiek van een spelersvader op zich in laten werken dat hij ‘te objectief is’. Dat is keihard aangekomen en ik zal me onder de kerstboom beraden op een meer ongenuanceerde stijl. X lijkt me een mooie leerschool….
En hoe heeft het tweede gespeeld? Op deze vraag ging de duim van elftalleider Francoise Blaauw naar beneden en haar gezicht sprak boekdelen. Montfoort was met een 3-0 zege op zak van sportpark Drieburg vertrokken. Bij de jonge vrouwenteams was er geen nieuws (ook niet vanuit Zuid-Amerika), want zij genieten reeds van de winterpauze. Het oudere vrouwenteam, ook bekend als Vr35+1, mocht wel het veld op en won met 3-2 van Wartburgia Vr35+ 2. Roos Boutaleb (2) en Lisanne Sijlmans waren de doelpuntenmakers. Door deze overwinning klom Vr35+ naar de tweede plaats achter het eerste van Wartburgia. Op 10 januari staat de clash met de koploper geprogrammeerd.
Rest mij iedereen prettige feestdagen te wensen en een mooi, gezond en sportief nieuw (jubileum)jaar!
