DVVA-H1 heeft - voor het eerst in maanden - weer eens verloren op het eigen Tuintje. Hiervoor hoeft zij zich niet te schamen, want Hollandia heeft dit seizoen een krachtige ploeg. Beide teams wisten wel raad met de zompige omstandigheden, want ook in Hoorn ligt nog echt, eerlijk gras. DVVA ging met een 1-0 voorsprong de rust in, maar dolf tocht het onderspit. Het duel, met veel strijd, maar weinig kansen, eindigde in 1-2. Het thuispubliek zag een team dat knokte voor elke meter, maar daar koopt het uiteindelijk niets voor. Inmiddels staat de ploeg van Bnar Tofeek op plaats 15 en daar willen de Geelzwarten zo snel als mogelijk vandaan.
Stiekem waren vader Henk en moeder Nicole wel een beetje bang voor Hollandia. Zij zagen de ploeg uit Hoorn de week ervoor Swift met 0-4 verslinden op het Olympiaplein. En ook de overgespeelde tweede helft van de heenwedstrijd stond nog op het netvlies. Een getergd Hollandia won destijds zeer verdiend met 3-1 en wilde dat weten ook. Toch bood DVVA ditmaal, onder aanvoering van zoon Jouke, prima partij op het Tuintje. Er werd door beide partijen pittig gespeeld, waarbij de scheidsrechter veel (en soms teveel) toeliet. Kansen waren er niet in de openingsfase, mogelijkheden wel. Een schotkansje voor spits Moiz da Silva van DVVA; een vervaarlijke hoekschop voor Hollandia. Na een rommelige doch strijdbare fase, kwam de 1-0 uit de lucht vallen. Een verre vrije trap van Guido Moelee werd voorbij de tweede paal door Guido de Graaf zeer knap richting doelmond gekopt. En daar vond de vallende bal de alerte Moiz da Silva die de openingsgoal simpel binnenwandelde. Zijn zomerse dansje contrasteerde wat met de grijze omstandigheden, maar dat deerde niemand.
Kort daarna had Dave Severins de 2-0 op zijn hoofd, maar hij wist de bal niet naar beneden te drukken. DVVA had in deze fase niet zozeer een overwicht, maar kwam er wel een aantal keren gevaarlijk uit. Een van deze counters ging via de rappe Shavently Marchena die net iets eerder bij de bal was dan een ‘incoming’ verdediger uit Hoorn. Vlak voor de dugout van DVVA werd Marchena lomp getackled wat leidde tot een donkergele kaart en flink wat verontwaardigde reacties van de bank. Rood was wellicht iets teveel van het goede, maar hier kwam Hollandia goed weg.
Na de rust was het spelbeeld hetzelfde. Het publiek werd vermaakt met veel duels en – naarmate de tijd vorderde – steeds meer inaccurate passes. En het was wederom DVVA dat het meeste gevaar stichtte. Eerst ging een schot van Wiecher van Helbergen ging net over en daarna caramboleerde een scherpe voorzet van diezelfde Van Helbergen via een verdediger bijna in de bovenhoek. De keeper van Hollandia redde echter knap.
Hoewel de kansjes voor DVVA waren, bleef Hollandia de gehele wedstrijd dreigend door stuwend spel en een stabiele verdediging. Uiteindelijk had de ploeg maar twee momenten nodig om het pleit te beslechten. De 1-1 viel in de 62 e toen een crossvoorzet voorbij de tweede paal op het hoofd viel van diepgaande middenvelder Encho Margaritha. Zijn kopbal verraste doelman Van Hattum in de korte hoek. Niet veel later viel zelfs de 1-2. Een voorzet vanaf links belandde via de onderkant van de lat aan de andere kant van het strafschopgebied, waar de bal weer werd ingebracht. Hier volgde een geboogde kopbal die door Van Hattum tegen de lat werd getikt. Helaas voor DVVA belandde de rebound bij Souvian Nelson die simpel kon afronden.
Het restant van de wedstrijd speelde DVVA met een flinke luchtmacht in een poging om de 2-2 af te dwingen. Met Julian Laan (vanaf de rust), Guido de Graaf (naar voren gestuurd), Arie Boersma (vanaf minuut 75) en Sander Fillet (vanaf minuut 85) probeerde trainer Tofeek de muur van Hollandia vergeefs te doorbreken. Ondanks enkele gevaarlijke voorzetten en lange inworpen viel de bal niet op het juiste hoofd of voor de goede voeten. En daarmee eindigde de wedstrijd uiteindelijjk, ondanks de puike pot, in mineur voor DVVA. De complimenten voor de collectieve strijd konden trainer Tofeek begrijpelijkerwijs gestolen worden. Volgende week staat de uitwedstrijd tegen HBC op het programma. Een revanche voor de met 0-5 verloren heenwedstrijd is zeer wenselijk om uit de onderste gelederen op te klimmen.
-----
Het was een volle dag van wedstrijden op Drieburg, met een aantal opvallende uitslagen. Voorafgaand aan het eerste had DVVA H2 niet alleen het hoofdveld omgeploegd, maar ook koploper Ajax Amateurs afgetroefd. Volgens Maxime de Swaan, die na een enkelblessure, de 90 minuten volmaakte, waren het prachtgoals, zowel aan de zijde van Ajax als van DVVA. Wie ze maakten, verklappen we niet om de concurrenten voor de periodetitel niet wijzer te maken. Het vrouwelijke keurkorps van DVVA speelde een andere club met wit shirt en rode baan van de mat. DVVA D1 won met liefst 7-0 van IJsselmeervogels en nestelt zich daarmee stevig in de subtop. DVVA H5 speelde een heuse topper dit weekend. De koploper trof thuis AFC 3, maar dat werd geen succes. De gasten uit Zuid wonnen afgetekend met 1-5. DVVA H4 speelde tegen TOS-Actief 2 onder leiding van clubscheidsrechter Maarten Smakman. De ploeg verloor in de dying seconds met 2-3 en daar was aanvallende middenvelder Oliver Pel achteraf goed ziek van. Ondanks een gele kaart, vanwege ruw spel, kon hij de clubscheidsrechter daar niet de schuld van geven. Prima gefloten, terechte prent, was zijn conclusie.
