Na twee nederlagen op rij pakte DVVA 1 een punt door een 1-1 gelijkspel bij HBC. Leidde dat tot tevredenheid? Nee! De in het rood gestoken geel zwarte leeuwen waren beter dan hun tegenstander, hadden de meeste kansen en verdienden drie broodnodige punten. ‘We doen onszelf elke week tekort’, bromde trainer Bnar Toofeek na afloop. 

De mannen van DVVA1 reisde naar het keurige Heemstede voor het duel met HBC, dat zich afficheert als ‘de leukste club in Heemstede’. En dan komt de leukste en gezelligste club van Amsterdam (formulering op de socials) op bezoek, wat een gezellig voetbalfeest moet dat worden. Nu moet gezegd worden dat HBC zich in Amsterdam geen leuke gast had getoond. Als keurige bezoeker met 5-0 winnen doe je niet en daarmee verpest je zelfs bij DVVA een stuk gezelligheid. Tijd voor revanche dus tegen HBC, dat zeven (bad)eendjes in het clublogo heeft. De eendjes zijn een historische en heraldische verwijzing naar het verleden van Heemstede. HBC 2 gebruikt FC Badeendjes zelfs als geuzennaam. 

HBC wilde graag een goed gevolg geven aan de 2-1 overwinning op Swift, nog zo’n gezellige club uit Amsterdam. De Heemstedelingen hadden door deze zege zoveel vertrouwen getankt dat het in plaats van naar beneden ‘stiekem weer naar boven kan kijken.’ Nu is HBC de laatste jaren met uitzondering van vorig seizoen (degradatie uit de derde divisie) gewend om naar boven te kijken. HBC klom in zeven jaar tijd van de vierde klasse (zondag) via vier kampioenschappen en één succesvolle nacompetitie op naar de derde divisie. 

DVVA daarentegen had de laatste twee wedstrijden verloren en was onder de veilige twaalfde plaats terecht gekomen. Niet dat DVVA de mindere was van de tegenstanders Aalsmeer en Hollandia. Jouke Spanninga en de zijnen belonen zichzelf niet met het aantal punten dat verdiend is overeenkomstig het spelbeeld. En zo was het tegen HBC ook. In het eerste gedeelte van de eerste helft legde DVVA vooral over de rechtervleugel mooie aanvallen op de mat dat leidde tot vier goede kansen en negen corners. Gold de oude straatvoetbalwet nog maar dat een hoekschop een halve goal is. (Voor de jonge lezers: in het pre-digitale tijdperk voetbalde je als kind op straat tot je broek vol met gaten zat of de boze buurman de bal lek had geprikt omdat de bal te vaak tegen zijn ruit of in zijn tuin was terecht gekomen.) 

DVVA scoorde pas in een periode dat HBC het betere van het spel had. Dave Severins werd vastgehouden in het vijandelijke strafschopgebied en Guido Moelee wist wel raad met dit buitenkansje: 1-1. 1-1? Ja 1-1! Want onze jongens vonden het leuk om een wedstrijd een keer met een 1-0 achterstand te beginnen in plaats van 0-0. Voor deze ongebruikelijke geste moesten de eerste dertien (!!) seconden van de eerste helft worden ingeleverd. 

Na de rust was HBC gevaarlijk met twee kopballen, maar stichtte DVVA het meeste gevaar en had de beste kans. Uit een rebound kreeg Lezil da Silva een kans uit de categorie ogenschijnlijk niet te missen, maar hij schoot hard via de buitenkant van de paal naast. En een fraai afstandsschot van Kiet Scholten eindigde op in plaats van in het doel. En zo eindigde de wedstrijd in 1-1 en is DVVA afgezakt naar de vijftiende plaats, dat aan het eind van het seizoen rechtstreekse degradatie betekent. Daar willen we, zeker in een jubileumjaar, niet aan denken en dat hoeft ook niet. Het vertoonde spel en de enorme wekelijkse inzet zijn positieve punten en daardoor kan loon naar werken bijna niet uitblijven. Na twee competitieloze zaterdagen wacht op 28 februari de derby tegen JOS Watergraafsmeer. Een derby is dit seizoen (zeven punten uit drie duels) bijna een garantie op succes voor de mannen van Toofeek.

----

De trein die DVVA Ma2 heet dendert door. De reserves boekten hun vierde overwinning uit evenveel duels in 2026. Tegen Ilpendam werd het 2-0 door twee doelpunten van Filippo Michelleti. ‘Filippo is in megavorm’, aldus elftalleider Francoise Blaauw. De assists waren van Sander Fillet en Joris Kerkhofs. Ook Joris was het er deze keer mee eens dat hij maar één assist achter zijn naam kreeg. Ma2 is los van de concurrentie in de strijd om de tweede periodetitel. Drie punten uit de resterende twee duels lijken te volstaan voor een leuk succesje. 

DVVA Ma5 heeft veel overeenkomsten met iemand die zich voorgenomen heeft te stoppen met roken in het nieuwe jaar, maar begin februari dat doel al in rook ziet opgaan. Het vijfde was op de nieuwjaarsborrel duidelijk: wij willen kampioen worden en naar de eerste klasse. Na een moeizame 3-2 overwinning direct na de winterstop volgden drie nederlagen op rij en de uitslagen (6-2, 5-1 en 5-2) liegen er niet om. De excuses zijn des DVVA’s: wintersport en blessures. Het gat met koploper AFC is daardoor gegroeid tot vijf punten. DVVA Ma7 is nog zonder puntverlies in 2026 en blijft koploper Arsenal na een 3-0 overwinning op Blauw Wit in de nek hijgen (één verliespunt meer).

DVVA Vr1 verloor met 2-0 van de buurvrouwen van Wartburgia, terwijl DVVA Vr2 met 2-2 gelijkspeelde tegen Almere FC. DVVA Vr3 speelde de topper tegen DZS en ging nipt (0-1) ten onder tegen de koploper. DVVA Vr35+ zette haar kampoenaspiraties kracht bij door DRC met 6-1 te verslaan. Alle correspondenten bij de vrouwenteams zwijgen alsof ze Jutta Leerdam zijn over de wedstrijden… .